Σημαίες χωρίς τόπο

Οι εικόνες αυτής της σειράς προέκυψαν μέσα από παρατηρήσεις επιφανειών, σκιών, χρωμάτων και γραμμών. Καδράροντας λεπτομέρειες από το περιβάλλον, προέκυψαν εικόνες που θύμιζαν σημαίες. Όχι επίσημες. Όχι εθνικές. Σημαίες χωρίς αναφορά, χωρίς τόπο.

Δεν υπήρχε πρόθεση να αναπαρασταθεί κάτι συγκεκριμένο. Ωστόσο, μέσα από το βλέμμα και τη σύνθεση, γεννήθηκε μια σύνδεση – όχι κυριολεκτική, αλλά υπαινικτική. Οι εικόνες αυτές μοιάζουν να παραπέμπουν σε κάτι οικείο, χωρίς να το κατονομάζουν. Δε φέρουν σύμβολα, αλλά η μορφή τους αρκεί για να ενεργοποιήσει τη μνήμη ή τη φαντασία.

Η επαγωγή δεν είναι απόλυτη. Δεν οδηγεί σε συμπεράσματα. Απλώς δημιουργεί ένα πεδίο όπου η αναγνώριση και η αμφιβολία συνυπάρχουν. Σαν να πρόκειται για σημαίες ενός τόπου που δεν υπάρχει ή ίσως για εικόνες που περιμένουν να αποκτήσουν τον δικό τους τόπο στο βλέμμα του θεατή.